Diere

Carlino-eienskappe

Pin
Send
Share
Send
Send


Wat u moet weet, vanaf geboorte tot drie maande van die lewe.

Die eerste drie maande van die lewe is van besondere belang vir die lewe van die hondjie. Weet wat die normale gedrag van u liggaam is, wat is die afwykings wat daar mag voorkom, hoe ernstig dit ook al is, wees gewaarsku oor die normale gedrag van die hond, wat dit doen met die versorging van sy nageslag en hoe om op te tree indien dit nie 'n 'Goeie moeder', is enkele van die belangrike kwessies wat dr. María Elena Loza, professor in die voorsitter van verloskunde en patologie van voortplanting (FCV-UBA), in hierdie uitgebreide verslag behandel.

Watter toestand is die hondjies by geboorte?

Hulle word gebore met hul oë en ore toe. Hulle loop nie, maar kruip eerder. Die agterbene, hulle beweeg dit prakties nie, hulle beweeg net op soek na hitte met die voorpote. Beide die senuwee- en spierstelsels is nie ten volle ontwikkel nie, en dit sal net deur die loop van die dae gevorm word.

As hulle na die moeder gaan soek, doen hulle dan nie, dan gelei deur reuk, gehoor of sig?

Presies. As die hondjie alleen gelaat word, begin hy gewoonlik kruip in die vorm van sirkels op soek na 'n bron van hitte. Onthou dat die borsarea van die moeder tydens borsvoeding 'n hoër temperatuur het as die res van die liggaam en na die plek beweeg die hondjie.

Hoeveel dae neem dit om u oë oop te maak?

Dit hang af van die ras en daar is selfs individuele variasies, maar in die algemeen doen hulle dit tussen tien en kwart dae van die lewe, hoewel dit soms 'n bietjie langer neem. Maar die feit dat sy ooglede losgemaak is, beteken nie dat hulle duidelik sien nie. Na vyf en twintig dae begin hulle beelde definieer omdat die retina van die oogbal ook nie voldoende ontwikkel is nie, behalwe as hul oë toe is tydens geboorte.

En hoe gaan dit met die oor?

Oor die algemeen kan hondjies ongeveer twintig dae later uit die eksterne omgewing waarin sterk klankgolwe woon, ontvang. Tot op daardie stadium het hulle prakties geen idee van wat rondom hulle gebeur nie.

Wat gebeur as daar nie na u eise vir hitte of bystand gekyk word nie?

As hulle nie 'n bron van tevredenheid vind nie, stuur hulle klankseine uit, wat bekend staan ​​as 'hawelose kreun'.

Word hulle eksklusief met borsmelk gedurende die eerste dae gevoer?

Dit sou ideaal wees. Dit is baie belangrik, veral die opblaas wat gedurende die eerste dae gemaak word, want deur die biesmelk, wat nog nie self die melk is nie, ontvang die hondjies teenliggaampies om hulself teen die virosiese siektes te verdedig.

Is dit onafhanklik daarvan of die moeder behoorlik ingeënt is, al dan nie?

Nee, 'n hond met haar inentings per dag sal haar hondjies meer teenliggaampies gee as 'n ander een wat hulle verslaan het. En dit is ook belangrik, want op daardie vroeë ouderdom is hulle nie in staat om hul eie teenliggaampies te skep nie.

Wanneer moet moedervoeding aangevul word?

As die moeder nie genoeg melk het nie, of die blaarslaai baie is, kan dit van dag twaalf tot dertien aan die hondjies gegee word, ongeag of hulle nog steeds pap eet. In normale gevalle begin dit met ongeveer twintig dae 'n goeie balans, dit is wanneer die hoeveelheid melk in die hond begin afneem en die hondjies meer kos benodig. (Dit is interessant om te sien hoe wilde tewe optree. Hulle verpleeg hul hondjies vir twintig dae, en van daardie oomblik af gaan hulle kos soek. En hulle doen dit soos volg: hulle kry kos deur te jag, te eet en dan, as hulle by hul hondjies is, maak hulle dit op sodat hulle dit dan in hul liggaam kan inkorporeer)

Hoe moet die moeder se dieet tydens borsvoeding wees?

Aangesien dit 'n periode van baie dra, is dit raadsaam om aan hulle gebalanseerde voedsel van baie goeie gehalte te voorsien (baie keer kry hulle kos vir hondjies, omdat hulle ryk aan proteïene is), en in die hoeveelheid wat die hond wil hê. Anders as die tyd van swangerskap, is dit nodig om te sorg dat u nie te veel voed om die geboorte met oormatige gewig te bereik nie. Maar tydens borsvoeding moet die kos "ad libitum" wees (sonder beperkinge)

Hoe word die gedrag van 'n goeie moeder opgespoor?

In die eerste plek, as hul kinders gebore word, sorg hulle vir die inname van die membrane wat die hondjie bedek, die naelstring sny en hul hele liggaam lek om die asemhalings- en bloedsomloopstelsel van pasgeborenes te stimuleer. Dit word ook gereinig om kleefmiddels of vloeistowwe wat op hul liggame kan bly en infeksies kan veroorsaak, uit te skakel. (In die natuur word die pasgebore hondjie ook higiëne gedoen om te voorkom dat roofdiere reuk en aanval)

Kan die moeder se tonge vergelyk word met die klap van babas wanneer hulle gebore word?

Iets soortgelyks gebeur. Die hond lek die pasgeborenes, met genoeg energie, eweredig deurmekaar op die vloer. Dit veroorsaak 'n sekere weerstand by die hondjies, en dit help hulle ook op die een of ander manier en baie effens om hul spierstelsel te oefen. Die lekke wat hy op die buik en rondom die sfinktere van sy kinders maak, is om urinering en ontlasting te stimuleer.

Hoe lank voer die hond hierdie taak uit?

Ongeveer drie weke. Sommige hondjies begin hul spysverterings- en urienweg vinniger mobiliseer. In elk geval, goeie moeders gaan voort om die hondjies langer skoon te maak.

Wat as die teef nie hierdie skoonmaaktaak uitvoer nie?

In die geval, en ek stel dit duidelik dat dit nie gebruiklik is nie, moet die hondjie se eienaar sorg vir die taak. Om dit te kan doen, moet u die geslags- en perineale area van die hondjie in warm en gedrukte water gedompel om hulle te help om in hul behoeftes te voorsien. Hierdie werk moet elke twee tot drie uur gedoen word nadat die hondjies klaar geborsvoed het en totdat die hondjies nie hulp nodig het om hul organiese funksies te verrig nie. Die eienaar moet ook die paridera skoonmaak.

Is die moederlike eienskappe van vroulike honde afhanklik van die rasse?

Nee, hulle is individueel.

Is dit gerieflik om die omgewing waar die hondjies is, te verhit?

Stowe of verwarmers word nie aanbeveel nie. Indien nodig, kan dit aan die kante van die paridera, sakke met warm water of bottels warm water wat in lap toegedraai is, geplaas word, sodat die hondjies in die middel is en die moeder een van die kante beset.

Wat is die ideale omgewingstemperatuur?

Die een wat tussen 21 en 28 º ossilleer, maar jy moet versigtig wees; dit kan te veel wees vir moeders, veral vir langharige rasse. Dit kan daartoe lei dat hulle van die hondjies af wegbeweeg omdat hul kontak meer hitte lewer. Die oplossing sou wees om die temperatuur op ongeveer 20º, 22º te bring en, as die moeder jou pla, verlaag dit 'n bietjie. Vir die hondjies, tensy dit 'n buitensporige verkoue is, is die nabyheid van die hond genoeg skuiling.

Maar wanneer die hond nie in die paridera is nie?

Dan kom die honde bymekaar, stapel onder mekaar en vermy hitteverliese.

Eienskappe van die Carlino - Pug

  • Hoogte aan die kruis: ongeveer 35 cm
  • gewig: ongeveer 8 kg
  • laag: beige (silwer of appelkoos) of swart, masker en swart ore, soms met 'n swart streep aan die agterkant, van die oksipot tot die stert (saalmerk)
  • Gemiddelde lewe: van tien tot twaalf jaar
  • karakter: kalm, gesellig, sensitief, baie na aan sy eienaars, lewendig en baie speels
  • Verhouding met kinders: baie goed
  • Verhouding met ander honde: goeie
  • vaardighede: metgesel hond
  • Ruimte benodig: goed aangepas by die lewe in die huis
  • Kos van die Carlino - Pug: 200 g volledige droë kos daagliks
  • reëling: null
  • Onderhoudskoste: matige

Dit word deur sommige aanhangers beskryf as "die perfekte mengsel van hondepraat en melancholie", die Pug Dit sal sy eienaars onmiddellik eindelose ure laat vermaak met hul persoonlikheid soortgelyk aan dié van 'n nar. Die eiendom van 'n Pug Dit word gewoonlik van ouers na kinders oorgedra, en in 'n gesin is daar verskeie geslagte wat baie gelukkig kopieë van hierdie ras gehad het. Dit is 'n hond met 'n wonderlike persoonlikheid wat net so gemaklik in 'n groot huis kan woon as in 'n klein een. Sommige eienaars noem hulle "klein mense", en as hierdie ras bekend is, is dit maklik om te verstaan ​​waarom.

Die blaf van Pug Dit is verbasend ernstig met betrekking tot die grootte daarvan. In werklikheid is dit gewoonlik 'n mooi waghond wat gereed is om te blaf as die deurklokkie lui of as iemand by die huis kom. As u 'n ligte slaper is, is dit goed om in gedagte te hou dat alhoewel nie almal nie Pug snork, baie doen.

die Pug Dit is 'n buitengewoon skoon klein hondjie wat skaars 'n hondegeur het. Sommige beskou die Pug Dit is 'n baie geskikte ras vir bejaardes en / of gestremdes, hoewel dit nie vergeet moet word dat u, soos alle honde, oefening moet doen nie. Met inagneming van alles, die Pug Dit lyk asof hy gelukkig is met wat sy eienaars hom nodig het. U kan tevrede voel deur krul en 'n bal aan u voete vorm terwyl die eienaar TV kyk of 'n sokkie maak. U sal dit geniet om met 'n bal geanimeerd te speel, of dit kan ook 'n vriendelike nar wees wat u tuispubliek vermaak.

Alhoewel die ras se oorsprong in China is, verskil sy persoonlikheid baie van dié van baie ander rasse in die Verre Ooste, aangesien dit geen lug van meerderwaardigheid toon nie. die Pug Hy is op baie maniere 'n unieke ras en het talle aanhangers, deels te danke aan sy skelm humor en sy manier om so onweerstaanbaar en aantreklik te wees.

Fisiese eienskappe

die Pug Dit is klein, vierkantig, mollig en het goed gekombineerde verhoudings, benewens 'n kompakte bespiering, wat dit 'n klein en sterk dier maak wat baie verskil van die meeste honde wat tot die groep miniatuurrasse behoort. Hul ideale gewig is 6,3-8,1 kg, hoewel sommige 'n ietwat groter gewig het, en sekerlik sal min mans minder as 8,1 kg moet weeg. Alhoewel die standaard nie tussen die grootte van mans en vrouens onderskei nie, is dit gewoonlik ietwat groter as wyfies.

Ek moet dit altyd onthou Pug Hulle geniet gewoonlik baie kos en kan baie gulsig wees. Dit is dus nodig om 'n streng beheer van u dieet te hê sodat u nie oorgewig is nie. Sodra die Pug As u te veel gewig opgedoen het, sal dit uiters moeilik wees om dit te verloor.

Die toraks van Pug Dit is breed en die liggaam word op sterk ledemate ingeplant. Die kop, groot, ronde, gekreukelde en met donker en bolvormige oë, word agterop deur die stert gekompenseer, met 'n hoë inplanting en dig gekrul bo die heup, en is baie wenslik om 'n dubbele skuif te hê .

  • Kleure en laag

Ons kan vind Pug silwer, appelkoos, fawn en swart, hoewel silwer tans skaars is. Alhoewel dit nie in die rasstandaard genoem word nie, is die Pug Leeus het 'n dubbele laag, bestaande uit 'n weerbestande buitenste laag en 'n sagte en isolerende onderlaag. In die Pug Swart die kaap is eenvoudig.

Die kleure is duidelik gedefinieër en moet 'n swart lyn hê (ook 'n 'sein' genoem) wat van die agterkant van die kop tot by die stert strek. Die masker (of snoet) moet ook so swart as moontlik wees, sowel as die ore, die wangbene en die 'diamant' (of 'duimvlek') op die voorkop.

Baie telers oorweeg die algemene kwaliteit van die Pug Huidige swartes is nie so goed soos voorheen nie. Hoe dan ook, daar is nog steeds 'n handjievol swart kopieë van uitstekende gehalte wat met die beste kan meeding en dit is tot by die vorige eksemplare. Ongelukkig is daar min telers wat hulself toewy Pug Swart is deesdae, aangesien die laag straarswart moet wees en sonder enige ander kleurvlekke. As gevolg van hul kleur, moet die gewenste plooie van die kop diep en gemerk wees, en moet dit duidelik gesien word.

Die pels van Pug Dit is maklik om te versorg, want dit is glad, fyn en sag. Dit is 'n kort en glansryke laag wat nie rof of wollerig moet wees nie. Die pels van Pug smelt, hoewel nie soveel soos by baie ander rasse nie. Mense met allergieë moet dit ondersoek voordat hulle a Pug, dat jou hare jou nie pla nie. U moet in gedagte hou dat die hond die hele lewe aan u kant bly, en u moet dus seker maak dat u 'n goeie besluit geneem het en dat hy goed ingelig is voordat u besluit op 'n sekere ras.

Sommige vir allergieë Pug Hulle ly aan vlooiallergie, daarom is dit baie belangrik dat u u nie van hierdie parasiete vrylaat nie.

As gevolg van die plooie van u kop, moet u sorgvuldig sorg dat u hierdie gebied skoon hou en sodoende enige ophoping van vuilheid wat velirritasies kan veroorsaak, vermy.

Die gekrulde stert van Pug Dit is natuurlik en sny nie om so te lyk nie. In werklikheid is dit nie so kort as wat u met 'n eerste indruk kon dink nie; wat wel gebeur, is dat dit baie opgewonde is.

Daar is onlangs gesien dat enkele Pug Hulle het 'n werwelprobleem wat lyk asof dit veroorsaak word deur die gekrulde stert. Dit word gewoonlik voor die ouderdom van 12 maande gesien en kan ongelukkig die hond kreupel maak.

persoonlikheid

Dit is 'n resies met 'n groot bekoring, waardigheid en intelligensie, hoewel dit net soos ander intelligente rasse redelik hardkoppig kan wees. die Pug Dit is 'n resies met 'n gebalanseerde temperament en 'n vrolike en lewensbelangrike bui. Die vriendskap wat dit toon, is gewoonlik die meeste Pug Dit lyk asof hulle voortdurend verheug is om mense te ontmoet en 'n spesiale liefde vir kinders te toon. Alhoewel hy vriendelik is met vreemdelinge, wy hy sy eienaar en sy gesin maksimum getrouheid.

die Pug Dit is 'n dapper ras wat, ondanks sy klein grootte, graag buite die huis oefen en het 'n sekere gewaagde en sportiewe instink wat soms tot ander honde se probleme kan lei. Dit is nie bedoel om dit te sê nie Pug Dit is geneig om aggressief te wees, hoewel dit soms jaloers kan wees.

Binne die huis, om Pug Daar is niks wat u meer wil hê as 'n warm temperatuur en gemak nie, behalwe die liefde en strewe wat die eienaars bied.

Die Pug en die kinders

die Pug Dit lyk asof hulle gelukkig is as hulle by kinders is, en in die algemeen is die gevoel wedersyds. Dit is 'n ras wat lyk asof hulle altyd gereed is vir 'n bietjie geskarrel, hoewel volwassenes altyd as hulle by honde is, altyd na kinders moet kyk. As hulle geleer word om honde te respekteer, is dit sowel as die honde Pug Hulle kan baie gelukkige ure in gemeenskaplike geselskap deurbring. Volwassenes moet egter nooit toelaat dat een van hulle opgewonde raak nie.

Besorgdheid oor gesondheid

As gevolg van die plat snoet van PugDit kan asemhalingsprobleme ly en verdra nie maklik oormatige hitte nie. Hoe dan ook, en in die algemeen, die Pug Dit is 'n redelik gesonde ras en kan baie jare leef. Dit is ook die moeite werd om in gedagte te hou dat dit nie verdowing goed verdra nie, dus dit sal goed wees om die veearts te laat weet of die hond nog nie opereer nie.

die Pugnet soos enige ander brachycefaliese ras, kan hulle vatbaar wees vir die verlenging van die sagte verhemelte. Hierdie ras word al eeue geteel om 'n plat snoet en gekreukelde vel te hê, en die sagte verhemelte is gevolglik breed en laks. Terwyl die hond suip, sak die sagte verhemelte in die larinks, sodat die lug nie die longe kan bereik nie. Is dit wat die Pug Hulle is baie rusteloos as die weer baie warm is of na baie oefening.

Dit is dus nodig dat u u monitor noukeurig monitor Pug as die weer warm is en u oplettend is vir enige simptome van moegheid terwyl u oefen. Gevaarsimptome is bultende oë, staar oë en kop hoog gedra in 'n poging om meer lug te inspireer. Die hond kan sy bewussyn verloor en ophou asemhaal, hoewel hy dit soms na 'n paar sekondes weer doen, maar nie altyd nie.

Dit is vanselfsprekend dat enige hond kan ly en selfs kan versmoor as hy op 'n warm dag in 'n motor gelaat word, selfs met ventilasie. die Pug Let daarop dat hulle 'n groter neiging het om geraak te word as die meeste rasse. Moet nooit weggaan nie Pug in die motor en vermy dus miskien hierdie tragedie.

As u hond ongelukkig is deur hitte-uitputting of hitte beroerte, moet u onmiddellik ys op die kop, gesig en lyf plaas. Die hond moet so koel en kalm as moontlik gehou word. enige Pug wat veral vatbaar is vir die gevolge van 'n langwerpige sagte verhemelte, moet nie as 'n voortplantingsmiddel gebruik word nie.

Dit is die moeite werd om te noem dat of u Pug as u asemhalingsprobleme ervaar asof nie, en dieselfde kan geld vir enige ander wedloop, moet u nooit kos voor of na 'n strawwe oefening kry nie. Menings verskil, maar as ek my honde oefen, wil ek hulle 'n uur rus gee voordat ek kos aanbied.

die Pug U moet altyd perfek beskryfde oë hê asof dit bolvormig is, maar sonder om te groot te wees. Sulke oë kan tot verskeie probleme lei, aangesien hulle, as gevolg van hul prominensie, meer bevorderlik is vir wonde of skrape as gevolg van stof en vuil wat daarin kan vassteek. Die goeie eienaars van 'n Pug hulle sal sorg dat daar geen roosbosse of enige ander plant met dorings in die tuin is nie.

Nog 'n oogprobleem dat die Pug Dit is die entropion. Dit impliseer dat een of albei ooglede na binne gedraai word en sodoende die oogbal raak. As gevolg hiervan word irritasie in die kornea veroorsaak, wat pynlik kan wees. Entropion kan daartoe lei dat wimpers na binne gedraai word, hoewel dit in 'n wedloop met geplooide vel soos PugDit kan ook effens gebeur as die hond skielik gewig verloor.

Vir enige simptome van entropion, of dit ook al vermoed word, moet veeartsenykundige hulp gevra word. In sommige gevalle is chirurgie nodig.

Die patellêre ontwrigting, wat bestaan ​​uit die ontwrigting van die patella, word veroorsaak omdat dit oor 'n vlak spleet beweeg. Dit is 'n oorerflike afwyking wat kan voorkom in Pug. Honde met slegte heupe of patellêre ontwrigting moet nie as telers gebruik word nie.

Nog 'n probleem wat die Pug Dit word gewoonlik met groot rasse geassosieer. Dit is heupdysplasie, waarin die artikulasie van die femorale kop met die heupacetabulum nie goed pas nie, wat kreupelheid en pyn veroorsaak. Gelukkig is heupdysplasie nie so gereeld by hierdie ras soos dit eens was nie.

  • Goeie algemene gesondheid tuis

Die anale kliere van Pug dit kan probleme veroorsaak as hulle nie van tyd tot tyd leeggemaak word nie. In die natuur leeg die hond hulle gereeld om die gebied te merk, maar in die geval van huishonde is hierdie funksie nie meer nodig nie, sodat die inhoud daarvan kan ophoop en 'n obstruksie kan veroorsaak, wat die hond ongemak en pyn kan veroorsaak. Die anale kliere, wat weerskante van die anus geleë is, sal moet leeggemaak word as ons sien dat die Pug sleep jou boude op die vloer of as u verskeie kere rondry om die pyn te verlig.

Alhoewel daar gewaak moet word om u nie skade te berokken nie, kan hierdie kliere leeggemaak word deur weerskante van die anus saggies te druk en 'n katoengaas of -bal of 'n weefsel te gebruik om hul stinkende inhoud te versamel. As ons toelaat dat die anale kliere swel, kan absesse vorm, wat die hond seer en die behoefte aan veeartsenykundige aandag sal veroorsaak.

die Pug hulle kan allerhande trekplekke doen, so dit is nie ongewoon dat hulle per ongeluk een of ander giftige stof sluk tydens die ondersoek nie. Dit is duidelik dat 'n dringende besoek aan die veearts nodig is as dit gebeur, maar as dit moontlik is, moet hy u vertel watter middel hy ingeneem het, aangesien spesifieke behandelings nodig mag wees. As dit nodig is om die hond te laat braak (en dit is nie altyd die geval as vergiftiging gely word nie), sal 'n klein hoeveelheid natriumkarbonaat wat oraal toegedien word, 'n onmiddellike effek hê. As alternatief sal 'n klein lepel sout of mosterd wat in water opgelos is, 'n soortgelyke effek hê, hoewel dit 'n bietjie moeiliker is om toe te dien en die effek daarvan nie so vinnig sal wees nie.

Dit is nie ongewoon dat hondjies van hierdie ras krampagtige aanvalle ondervind terwyl hul tande uitkom nie. Hulle is gewoonlik nie ernstig nie en is baie kort: dit word bloot veroorsaak deur die pyn wat veroorsaak word deur tande. Natuurlik moet u seker maak dat die oorsaak nie ernstiger is nie, hoewel die hondjie iets moeilik om te byt te gee, hierdie probleem gewoonlik sal oplos.

As u meer wil weet oor die Pug Ons beveel die publikasie van die uitgewery Hispano Europea Pug Excellence Series aan:

Alles wat u moet weet oor pug carlino

Dit is die naam Carlino verskuldig aan die beroemde Italiaanse akteur uit die 18de eeu Carlo Bertinazzi (Carlin), waarskynlik omdat sy voorkoms, toe hy die karakter van 'n harlekyn gespeel het met 'n swart masker, herinner aan die masker van die carlino.

Wat die term pug betref, is die oorsprong daarvan meer onseker, die tesis wat verwys na watter pug uit die woord kom, oorheers pugnus, wat Latyn in die eerste plek beteken, want sy neus lyk soos die van 'n menslike vuis. Aan die ander kant is daar diegene wat meen dat pug die gemeenskaplike manier was wat in die 18de eeu in Engeland gebruik is om na honde te verwys.

Hierdie honde ras het sy oorsprong in die Ooste en meer spesifiek in China. Dit word onder andere gerugsteun deur die groot ooreenkoms wat hierdie hondjie met die Pekingese het, sowel as met die Chinese beeldjies wat die simbool is van die voog van die altare en huise.

Die eerste gegewens oor ras kom uit die 16de eeu en hou verband met die aristokrasie van die tyd. Dit was nie verbasend dat hierdie wedren 'n bevoorregte plek beklee het met mense soos die statutêre Willem I nie, aangesien hy een van sy nasate was wat die eerste eksemplare na Engeland gebring het.

Die Carlinos het die uitbreiding daarvan in die sewentiende eeu begin ken, aangesien kopieë van die ras vanaf Engeland en Nederland in die rigting van 'n groot aantal Europese howe versprei het. Dit was toe toe pugs die gunsteling ras van die hoë samelewing geword het. Op hierdie manier is ander rasse soos bichones, poedels of epagneuls eenkant gelaat en die Carlinos het die onlosmaaklike metgeselle geword van die dames van die hoë samelewing wat voorgegee het dat hulle snobbery sou flikker.

Aan die einde van die 19de eeu het die gewildheid van die Pug Carlino begin afneem, gegewe dat die dames met 'n hoë kopete voorliefde begin voel vir ander rasse van die Pekingese hondestyl. In die laaste dekade van die 70 het die verlore gewildheid begin herstel, aangesien die Dukes of Windsor ware liefhebbers van hierdie kleintjies was. Sedertdien en tot vandag toe het die gewildheid daarvan ongeskonde gebly.

Eienskappe en fisieke kenmerke

Met 'n hoogte aan die kruis van ongeveer 35 sentimeter en 'n gewig wat wissel tussen 6 en 8 kilo, het hierdie lewendige en sensitiewe hondjie 'n reeks algemene eienskappe soos ...

Jou kop, wat in verhouding tot die res van die liggaam as groot beskou word, is baie sterk en rond. in sy gesig en nek baie gemerkte plooie word waargeneem en dit is nie handig om 'n skeuring in die skedel te sien nie. Op sy gesig kan u 'n soort donkerder masker sien.

Sy snoet Dit wys 'n effense bult sonder om te duidelik te word. Dit is 'n kort, vierkantige, afgeknotte snoet en niks ontstel nie. U kan seker wees dat dit 'n carlino is as dit opmerklik gedefinieerde plooie in daardie deel van die gesig het.

Jou oë Hulle het gewoonlik 'n baie donkerbruin kleur, prakties swart en met 'n groot vorm. U sal sien dat hulle helder is en wat bekend staan ​​as 'bultend'.

Sy ore dit moet klein, dun en swart van kleur wees. Daar is voorbeelde met die sogenaamde "pienk ore", wat klein, hangend en geboë agter is, wat die gehoorkanaal in sig laat. Daar is ook voorbeelde met knoppie-ore wat vorentoe buig en aan die skedel vassit sodat dit die oorkanaal bedek.

Jou nek Dit is dik en sterk.

Jou liggaam Dit is kompak en kort. Sy bors Dit is breed en met goeie ribbes. Jou rug dit word van die kruis tot by die hoë stertplaas gepas, en hoef nie geboë of ongebalanseerd te wees nie.

Jou ledemate Hulle is sterk, parallel en reguit.

Jou voete Hulle het nie 'n vorm wat te lang of te rond is nie, wat 'n gemiddeld behou. Die vingers is van mekaar geskei en die naels is swart.

Sy stert Dit het sy eie naam, wat niemand anders is nie spiraal. Dit is belangrik dat u 'n kompakte lus in die boonste heuparea vorm. Toue met 'n dubbele draai word hoog op prys gestel.

Ondanks sy klein lyfie, is die Pug Carlino 'n betreklike vinnige hond wat selfs tot drie keer sy eie grootte kan spring.

Kleur en jas

Die pels is baie maklik om te wees sag en fyn. Dit bestaan ​​uit 'n glansende en kort laag wat nie wollerig of grof aan die raak moet wees nie. Die pug smelt sy hare, hoewel nie soveel soos ander rasse nie. Allergieë vir hare van honde sal dit nuttig vind om 'n allergietoets te ondergaan voordat een daarvan aangeneem word. U troeteldier sal sy metgesel wees deur sy hele lewe, daarom moet u so 'n besluit oorweeg.

Wat syne betref kleure Daar is voorbeelde van carlino-pug van verskillende skakerings soos silwer, leeuwyfie, swart, appelkoos- of beige kleure, hoewel silwer nie baie gereeld voorkom nie.

Die leeus het 'n dubbele laag wat bestaan ​​uit 'n buitenste laag wat die weer redelik goed kan weerstaan ​​en 'n isolerende en sagte onderlaag.

Die kleure is duidelik omskryf. en hulle moet 'n swart lyn hê wat hulle noem "Signal" wat van die agterkant van die kop tot by die stert strek. Die masker moet ook 'n intense swart wees, op dieselfde manier as die mol van die wangbene, die ore of die "Duimvlek" van die voorkop, wat ook bekend staan ​​as "Diamond".

temperament

As 'n nuuskierigheid, kan ons daarop wys dat hy gesê is “Die perfekte mengsel van hondepraat en melancholie”. Dit het die vermoë om te weet hoe om sy eienaars vir eindelose ure perfek te vermaak met sy nar-gees.

Dit is algemeen dat die eiendom van 'n Carugian-pug van ouers na kinders oorgedra word, dus is daar baie gesinne waarin hul verskillende generasies geluk met kopieë van hierdie ras gedeel het.

Een van die vele voordele daarvan is die feit dat hulle ewe goed aanpas om in 'n klein huis as in 'n groot huis te woon. Hulle word beskou as 'klein mense' deur diegene wat die vreugde het om hulle in hul huise te huisves. Hulle het 'n wonderlike karakter, iets wat maklik verstaanbaar is as hulle bekend is.

As daar 'n kenmerkende eienskap van hierdie ras is, is dit so die erns van sy bas as die grootte daarvan in ag geneem word. Daarom word daar gereken dat hy 'n goeie waghond is wat sal blaf sodra die deurklokkie lui of 'n vreemdeling in die huis ronddwaal. Wat betref sy snork, waarna ons reeds verwys het, moet ons toekomstige eienaars verhoed dat nie alle Carlinos snork nie, maar baie daarvan, wat in ag geneem moet word deur diegene wat ligslaap.

In die mate dat dit 'n geweldige skoon, stil en byna hondevrye hond is, beskou baie mense dit as die metgesel troeteldier ideaal vir bejaardes of gestremdes, wat 'n besonderse bron van vermaak en liefde in hulle vind. Dit beteken nie dat u vrygestel is van oefening nie, maar bloot dat u nie 'n wedloop is met soveel drang na aktiwiteit as ander nie.

Daar kan baie dinge oor die carlino gesê word, maar nie dat dit 'n vervelige hond is nie, hoewel die waarheid is dat dit nie 'n troeteldier is wat maklik opgewonde is nie. Getrou en toegewyd aan hul meesters is hulle niks skandaligs nie, en besoekers sal hulle daarom verheug.

Dus verras hierdie hondjie met sy kalmte terwyl hy by die voete van sy eienaar opgerol bly as hy byvoorbeeld televisie kyk. Dan het hy natuurlik ook nog 'n paar 'geskuifde' oomblikke wanneer hy 'n lekker tyd doen om antics te speel of lewendig met 'n bal te speel.

Alhoewel dit 'n Chinese ras is, het sy temperament niks te make met dit waarvan die ander rasse uit die Verre-Ooste pronk nie, aangesien hierdie hondjie nie 'n bietjie gretigheid vir meerderwaardigheid toon nie. Dat die pug carlino baie aanhangers het, is nie die resultaat van 'n kans nie sy slordige sin vir humor verower, net soos sy besondere karakter.

Hieruit volg dat hierdie uitstekende gesinshond baie ongewone eienskappe by klein honde het, veral met betrekking tot hul vlak van reaktiwiteit en aggressiwiteit, wat byna nie in hulle opgemerk kan word nie.

In Petyzoo het ons gevind dat dit 'n hond is wat as 'n gesin liefdevol is, hoewel iets minder as ander rasse. adelDit is egter 'n kenmerk om daarin na vore te bring. In die mate dat hulle nie te gehoorsaam is nie, soos in die meeste rasse, kan die keuse van 'n wyfie help om sulke verwagtinge te verbeter.

Hy is saggeaard, maar let op alles wat in die huis gebeur. Sy entoesiasme trek ook aandag, saam met die vreugde waarmee hy die lewe waarneem. Baie intelligent, hulle is gevoelig vir die stemtoon, sodat harde stemme deur hulle as 'n harde straf beskou word. Por ello, la mejor actitud que puede tomar un dueño respecto a este pequeñín es una actuación pausada y con calma, mostrando seguridad en sí mismo y que le haga entender cuáles son las normas.

Un aspecto que has de tener en cuenta antes de adoptar un ejemplar de pug carlino es que necesitan constante compañía, por lo que no es el perro adecuado para una persona que pase demasiado tiempo trabajando fuera de casa. En el caso de que permanezcan muchas horas solos llegarán a desarrollar ansiedad por separación.

Fuera de la casa hacen gala de un carácter osado y valiente, mientras que dentro de ella les fascina la comodidad y la temperatura suave, junto con los mimos de su dueño.

Verhouding met kinders

Un pug puede ser muy feliz al lado de un niño y el sentimiento suele ser mutuo. Estos perritos estarán dispuestos siempre al juego, en el caso de que los niños de la casa también sepan respetar a su mascota y no haya demasiada excitación por ninguna de las partes.

Al tratarse de un perrito pequeño, los juegos, sobre todo aquellos en los que intervengan niños de corta edad, deberían estar convenientemente supervisados por un adulto, de modo que la mascota no resulte lesionada.

voeding

Si quieres contar con una mascota sana y con el mejor de los aspectos, nada como ocuparte de que reciba una alimentación sana consistente en un pienso seco de calidad. Mientras siga siendo un cachorro debes elegir uno de entre la gama junior para pasar a otro de la gama adult cuando supere esta etapa.

Entre los problemas nutricionales más comunes que puede sufrir una mascota se encuentra el oorgewig, siendo el pug carlino una de las razas que tiende a padecerlo, por lo que es importante que te ciñas únicamente a las dosis que el veterinario te indique.

voorkoms

El Pug es de 12 a 14 pulgadas de alto (a hombros) y pesa de 14 a 18 libras. Él tiene un pelaje corto, liso y brillante. Su pelaje puede ser cervatillo, negro, albaricoque o plateado.

Su pelaje solo requiere un cepillado ocasional. Él sera el único que se podía encontrar en la casa.

El Pug es una raza muy antigua, y se remonta a antes del 400 a. C. Él es de origen chino y está relacionado con el pequinés. Durante muchos siglos fue un compañero privilegiado en los monasterios budistas y en las cortes reales de Asia, y probablemente el primero en Europa durante el siglo XVI. Su nombre puede ser del latín “pugnus” o “puño”, o de una mascota popular del 1700. Se convirtió en el perro oficial de Holanda cuando salvó la vida del Príncipe Guillermo de Orange. Aparece en el trabajo de Goya y en pinturas de otros artistas famosos. En 1860, los británicos invadieron China y Pugs fueron enviados de regreso a Inglaterra. Primero fue exhibido en Inglaterra en 1886, y reconocido por el AKC en 1885. Su popularidad AKC fue 14 ° de 157 razas en 2007.

Para obtener informacion para adoptar uno de estps hermosos perritos da clic aqui .

El Pug es un perro amable, sensible, alegre, extrovertido, juguetón, leal y profundamente cariñoso

Historia del Carlino - Pug

Las teorías acerca del origen del Pug han provocado grandes debates a lo largo de los años. Algunos creían que la raza era originaria del Lejano Oriente, mientras que otros pensaban que fue en Europa. Actualmente se acepta, mayoritariamente, que el Pug tuvo su origen en China, desde donde pasó a Japón y más tarde a Europa. Es también bastante probable que el chato Pug, cruzado con otras razas europeas dolicocéfalas (de cráneo largo), sea antepasado de muchas otras razas braquicéfalas (de cráneo redondo).

En China existe, desde hace mucho tiempo, una raza canina llamada Happa (a veces se escribe Ha-pa), que es similar a un Pequinés con el pelo liso. De hecho, mucha gente cree que el Happa podría ser el antepasado del Pug. Los perros chatos son conocidos en China con el nombre de Lo-sze y, aunque puede que fueran conocidos en tiempos tan remotos como en el año 1115 a.C., no existen pruebas de su existencia hasta el año 663 a.C. El Lo-sze poseía unas características que lo distinguían claramente del Pequinés: su hocico era diferente, la capa era corta y las orejas eran pequeñas y en forma de hoja de parra. Hacia el año 732 d.C. leemos acerca de la existencia de un can pequeño y chato llamado perro Suchuan pai que fue enviado, junto con otros regalos, de Corea a Japón.

El nombre «Pug»

La palabra «Pai» fue utilizada para designar a este tipo de perro y es posible que a los oídos europeos este nombre se pareciera al que se utiliza actualmente en Occidente: «Pug». En 1731, se definía la palabra «pug» como el apodo de un mono o un perro. Los titís eran mascotas populares en esa época y es probable que la cara chata del Pug hiciera que compartieran ese nombre.

Otra posibilidad es que el nombre derive de la palabra latina pugnus, que significa «puño», ya que había gente que pensaba que la cara del Pug se parecía a un puño cerrado. La palabra «pug» o «pugge» era también un término cariñoso, aunque puede que también derivara de «Puck», lo que evoca imágenes shakesperianas de una cara traviesa.

En algunos países europeos, el Pug sigue siendo conocido con el nombre de «Mops», que procede de la palabra holandesa Mopshund. El verbo mopperen significa «refunfuñar» y puede que el nombre «Mops» se comenzara a utilizar debido al aspecto arrugado y con el ceño fruncido de este perro.

En Francia, el nombre utilizado fue el de Carlino, en honor a un conocido actor del siglo XVIII famoso por su papel como Arlequín. Se cree que en Francia se utilizó y se sigue utilizando el nombre Carlino debido a la máscara negra de esta raza.

La raza en China

En China, los perros eran frecuentemente tratados casi como miembros de la realeza, e incluso a algunos se les conferían títulos. Eran celosamente vigilados y muchos disponían de sirvientes que les cuidaban y procuraban que dispusieran de todas las comodidades. Por ello, el Pug era poseído, principalmente, por el círculo de la corte o por los miembros de las clases gobernantes y, con frecuencia, estos perros eran tratados como objetos preciosos.

die Pug disfrutó de una gran popularidad en China, por lo menos hasta el siglo XII, pero a partir de ahí el interés pareció decrecer y existen pocas menciones de esta raza hasta principios del siglo XVI.

El Pug llega a Occidente

Actualmente se acepta generalmente que el Pug tuvo su origen en Oriente y que acabó por llegar a Europa. Se parecía mucho a la raza que conocemos hoy día. Mucha gente creía que el Pug procedía de las razas de tipo Mastiff, con antepasados tales como los perros de pelea de la antigua Grecia. Ciertamente, en Europa se dieron algunos cruces extraordinarios, tiempo ha, con el Bulldog, entre otros, pero en China el objetivo era, claramente, criar perros tan fieles al tipo como fuera posible. Son estos perros los que supusieron una firme base para el Pug actual.

Antes de llegar a Occidente, el Pug era popular en toda Asia y parece que llegó hasta Europa pasando por Rusia. Se dice que la zarina Catalina la Grande de Rusia tenía un gran número de Pug y de loros en una misma habitación. Uno no puede sino imaginarse tal escena. Lo que es quizá igualmente fascinante es la imagen que nos podemos hacer al saber que varios de los perros de esta zarina la acompañaban siempre a la iglesia.

die Pug ha estado muy relacionado con Holanda, ya que ha sido muy popular en ese país, y al principio eran llamados «Mastiff Holandeses». Este nombre podría explicar la confusión que surgió acerca del origen de la raza. die Pug holandeses estaban, ciertamente, destinados a tener una gran influencia en su difusión por toda Europa.

La Compañía Holandesa de las Indias Orientales jugó un papel importante en el comercio con Oriente. Está claro que en muchos de los viajes de vuelta de los barcos se trajeron tanto Pug como Pequineses como preciado cargamento. Se dice que un Pug salvó la vida de Guillermo I de Nassau (llamado el Taciturno) cuando en Hermigny, alrededor de 1572, este rey se encontró con un ataque por sorpresa de las tropas españolas. Toe hy Pug escuchó el rumor de las tropas, armó mucho escándalo, rascando y lloriqueando, y saltó encima del monarca para despertarle. A partir de entonces, Guillermo I siempre tuvo perros de este tipo y, como consecuencia, los Pug fueron la raza favorita en la corte holandesa.

El Pug llega a Inglaterra

Un nieto de Guillermo I de Nassau era Guillermo de Orange, y llegó a Inglaterra con su mujer, María, en 1688, para ocupar el trono inglés. Junto con la pareja vinieron muchos Pug. Cada uno llevaba un lazo naranja en torno a su cuello para denotar que pertenecían a la casa real de Orange. Esta raza pronto encontró aceptación en Inglaterra, donde fue conocida como el Pug holandés, aunque más tarde el nombre que se utilizó con mayor frecuencia fue el de Pug of Pug-dog.

En la Gran Bretaña dieciochesca el Pug se puso muy de moda no sólo en la corte, sino también entre la gente con un cierto rango social. De hecho, cuando las mujeres salían de casa era bastante frecuente que fueran acompañadas por un sirviente ataviado con un turbante y por un Pug. La reina Carlota, esposa del rey Jorge III (1760- 1820), era también muy aficionada a la raza y poseía muchos ejemplares, uno de los cuales aparece en un cuadro que se puede ver en Hampton Court. De todas formas, al final del reinado de Jorge IV, en 1830, el Pug ya no estaba de moda, y hacia mediados del siglo XIX su popularidad ya había declinado.

El declive del Pug no pasó desapercibido, en forma alguna, por el escritor Taplin, que escribió acerca de esta raza: «. no es útil para practicar ningún tipo de deporte, no apropiado para nada útil, susceptible a no tener pasiones dominantes. ». Estos comentarios no habrían servido, con toda seguridad, para potenciar la popularidad de esta raza que fue conocida, con enorme rapidez y bastante despectivamente, como «mascota para señoras mayores».

Pero el Pug no quedó falto de aprecio por mucho tiempo, gracias en parte a la reina Victoria, que era una gran aficionada a los perros y que tenía Pug, además de perros de muchas otras razas. Es probable que sus primeros Pug le fueran entregados por parientes de familias reales de la Europa continental. Parece que tuvo estos perros como perros de guardería, cosa de lo más apropiada para esta raza, que se lleva muy bien con los niños.

El príncipe de Gales regaló un Pug llamado Bully a su esposa, la reina Alejandra, antes de partir hacia un viaje por la India. Por supuesto, la reina Alejandra también era muy conocida por su afición a los perros y mostró un gran interés por los certámenes caninos de belleza, actividad crecientemente popular, especialmente entre los propietarios de Pug.

Existían dos líneas o estirpes principales en Gran Bretaña en las primeras décadas del siglo XIX. Un tabernero llamado Mr. Morrison crió Pug de color leonado claro en Waltham Green, y Lord y Lady Willoughby d’Eresby utilizaron ejemplares importados para mejorar el tipo. Existen algunas conjeturas acerca de si los d’Eresby obtuvieron dos Pug de manos de un funámbulo ruso o si se hicieron con un ejemplar de manos de una condesa húngara que vivía en Viena. De todas formas, los Pug de Morrison desempeñaron un importante papel en el desarrollo de esta raza en Gran Bretaña en sus primeros tiempos. Se ha sugerido que los perros del criadero Willoughby procedían directamente del criadero real de la reina Carlota. Con el tiempo, las dos líneas se unieron y así, hasta cierto punto, perdieron su individualidad, aunque hoy día estas características líneas todavía se nos muestran de vez en cuando.

Aunque su leyenda no tiene, necesariamente, ninguna base, los Pug de color albaricoque-leonado Lamb y Moss también tuvieron un papel destacado. Se dice que sus padres fueron capturados durante el sitio del palacio de verano en China durante la década de 1860 y parece que fueron traídos a Inglaterra por el marqués de Wellesley, donde fueron entregados a una señora llamada Mrs. St. John. Puede que esto no sea del todo cierto, ya que hay varios hechos que no concuerdan con la historia, pero lo que sí es cierto es que estos dos perros fueron los padres de Click, uno de los ejemplares más famosos de la historia de esta raza. Fue un valiosísimo semental que procreó algunas hembras excelentes y también tuvo una gran influencia sobre la raza en los EE.UU.

Pug Negros

En 1877, el color negro fue considerado como un color «nuevo» en esta raza. Siempre se ha debatido acerca del origen de los Pug negros de Lady Brassey, quien exhibió algunos ejemplares de este color en la exposición canina de belleza de Maidstone en 1886. Uno de ellos era Jack Spratt, que puede que hubiera sido adquirido por Lady Brassey durante su corto viaje a China.

De todas formas, aunque entonces se consideró que el negro era un color nuevo, sabemos, gracias a los cuadros de William Hogarth, que los ejemplares negros eran anteriores a esa época. El cuadro de Hogarth House of Cards, pintado en 1730, muestra a un Pug negro. Cien años más tarde, la reina Victoria tuvo uno con manchas blancas. Puede que éste llegara a Inglaterra procedente de China como regalo para la reina.

Se ha dicho que los Pug negros habían sido criados en Inglaterra mucho tiempo atrás, pero como habían sido criados a partir de ejemplares de color leonado y albaricoque, se consideró que se trataba de mutaciones y, por ello eran sacrificados al nacer. De todas formas, también es posible que estos perros «negros» no fueran negros verdaderos (ébano), sino tiznados, y que como resultado no fueran considerados atractivos.

En 1896, se hicieron esfuerzos por exhibir al Pug negro como si se tratara de una variedad obtenida en Inglaterra, pero a pesar del considerable apoyo, no fue permitido. Un famoso Pug negro llamado Nigger Sam era también conocido como «el Pug cantor». Parece ser que cuando se le daba un acorde con el piano o tarareando, captaba la nota y cantaba totalmente afinado. die Pug negro tenía, ciertamente, sus admiradores y se ha escrito que en 1900 dos de ellos fueron vendidos y llevados a Nueva York por un total de 350 libras esterlinas.

El Pug en el arte

Muchos artistas han incluido al pequeño y encantador Pug en sus cuadros y, gracias a ellos, contamos con un buen indicador de los ejemplares en cada época. Goya retrató algunos hermosos ejemplares de esta raza, y a partir de ellos podemos decir que su calidad era alta en España.

Reingale es otro artista conocido por pintar animales y que retrató al encantador Pug en sus obras. Muchos libros antiguos de perros incluyen grabados de esta adorable raza, aunque no todos ellos han sido apreciados por los aficionados al Pug. Aunque existen otros muchos retratos dignos de mención, Blonde and Brunette, pintado por Charles Burton Barber en 1879, es uno de mis favoritos y muestra a una joven dama absorta en su libro mientas su Pug descansa cómodamente apoyado sobre su brazo.

La porcelana de Meissen, o la de Dresde, es también famosa por sus figuras de Pug. Los perros tienen unas poses maravillosas y reales, como por ejemplo rascándose o unos cachorros mamando de su madre. Ciertamente, el Pug debe encontrarse entre las razas más populares plasmadas en porcelana y en otros objetos coleccionables. La mayoría de los del siglo XVIII alcanzan precios muy altos e incluso los del siglo XIX son cada vez más escasos. A veces se ven piezas de porcelana en las que los Pug tienen las orejas cortadas y muchos llevan campanillas en sus collares, lo que hace que resulten todavía más encantadores.

Aan die ander kant, die Pug aparece en cajitas de rapé, recipientes para el tabaco y en pisapapeles, además de en topes de puertas. De una forma un tanto diferente, el Pug también fue retratado por los francmasones alemanes. La imagen del Pug fue utilizada como símbolo de testarudez cuando el Papa excomulgó a los francmasones en 1736.

Citas en las que aparece el Pug

die Pug es una raza tan singular y encantadora que muchos autores notables han escrito en verso y en prosa acerca de ella. En 1685 Tate habla del Pug in Cuckholds-Haven cuando Clogg se compara a sí mismo, entre otras cosas, con un Pug. Cuando entregaba una carta decía: «Querida y delicada dama, soy su pequeño periquito, su gorrión, su melenudo, su Pug, su ardilla». (Un «melenudo» era un perro Maltés).

En 1728, el poeta Gay escribió: El pobre Pug fue capturado y llevado a la ciudad, Allí fue vendido. Como se envidió su suerte, Hecho cautivo en la habitación de una señora.

Y poco después, en 1740, David Garrick habla del Pug in Lethe AEsop in the Shades. A Mrs. Tatoo se le describe como a alguien que «tiene un perro Pug y odia a los clérigos».

Gente famosa y sus Pug

Muchas personas muy respetadas y famosas fueron devotos propietarios de Pug durante los siglos XIX y XX. Entre ellos se encontraban la reina Victoria, que tuvo 36 Pug a lo largo de su vida, la reina Alejandra y el duque y la duquesa de Windsor.

Sotheby’s, de Nueva York, vendió una fabulosa colección de objetos del hogar parisino del duque y la duquesa, y en la sala de licitaciones aparecieron unos 120 Pug para ser subastados. Muchos objetos de recuerdo en los que aparecía este perro alcanzaron precios espléndidos, y un cuadro de un Pug con una muñeca japonesa alcanzó los 36.800 dólares. Incluso una almohada bordada que mostraba la cabeza de un Pug se adjudicó por más de 13.000 dólares y por un grabado de plata del duque de Windsor con el Pug Dizzy se pagaron 18.400 dólares. Un cuadro de un Pug negro sentado en una silla amarilla se vendió por 26.450 dólares.

El Pug en los EE.UU.

En los EE.UU. el Pug fue aceptado para su inscripción en el libro de orígenes genealógico del American Kennel Club en 1885. Allí, al igual que en otros países, se encuentra clasificado en el grupo de perros miniatura. Para la FCI esta raza forma parte del grupo de perros de compañía. La raza es popular como mascota en los Estados Unidos, donde también ha sobresalido en el ring de los certámenes caninos de belleza. En 1981 Ch. Dhandys Favorite Woodchuck (propiedad de Robert A. Hauslohner) fue el primer ejemplar de esta raza en ganar el premio al Mejor de la Exposición en el certamen canino de belleza del Westminster Kennel Club. Hasta la fecha éste ha sido el único Pug que ha conseguido este gran triunfo.

As u meer wil weet oor die Pug te recomendamos la publicación de la editorial Hispano Europea Pug Serie Excellence:

Video: Ryan Reynolds & Jake Gyllenhaal Answer the Web's Most Searched Questions. WIRED (Mei 2022).

Pin
Send
Share
Send
Send