Diere

Siektes van die melkklier

Pin
Send
Share
Send
Send


Hallo, ek het 'n hond wat al geboorte geskenk het, maar steeds melk gee, haar tiete is geswel en hard, maar haar hondjies is weg, is dit normaal? - Latyns-Amerika op die wêreld planeet aarde

Hallo, goeie middag, ek het 'n Chihuahua-hond wat haar tepels per maand opswel as die ander nie doen nie, en dit is die laaste twee van agter en stemme melk gaan mollig deur asof sy gaan baar en op soek is na verborge plekke en ek is bekommerd dat u aanbeveel - Nixzaliz Huertas

Teks: José Enrique Zaldívar

In hierdie maand se artikel gaan ek verwys na die patologieë wat die melkkliere beïnvloed, sommige siektes wat baie gereeld by ons honde voorkom, en wat ons in diepte moet weet om te herken sodra die eerste simptome voorkom om so gou moontlik te reageer. voor hulle.

Mastitis is die bakteriële infeksie van die melkkliere en kan by een of meer aangetas word, wat na-geboorte vroulike honde beïnvloed. Dit kan ook voorkom by vroulike honde wat borsvoed as gevolg van valse swangerskap, hoewel dit selde voorkom. Die kliniese tekens is wisselvallig in intensiteit en sluit warm, ferm, geswelde en seer kliere in. Koors, anorexia en dehidrasie kom gereeld voor. Hondjies van vroulike honde wat deur mastitis geraak word, kan huil omdat hul moeders geneig is om hulle te verwaarloos. In ernstige gevalle kan absesse of klieragtige gangreen voorkom.

Die behandeling sal bestaan ​​uit die verskaffing van antibiotika en vloeistofterapie, indien nodig. Dit moet aggressief wees sodat die hond haar moederlike gedrag op die minimum moontlike tyd kan aanvaar. Dit is belangrik dat die inname van vloeistowwe en vaste stowwe voldoende is om deurlopende melkproduksie te verseker. Tydens laktasie moet voedsel en vloeistof dubbel verduur ten opsigte van swangerskap. Warm kompresse wat verskeie kere per dag op die aangetaste kliere toegedien word, kan swelling en pyn verminder. Veeartse, as ons die antibiotika kies, moet ons die uitwerking daarvan op die verpleegkind in ag neem.

Normaalweg word die proses binne sewe dae beheer, behalwe in die geval van absesse of gangreen, wat deur chirurgie behandel moet word. Laktasie kan voortduur so lank as wat die hond wil en voldoende voeding kan gee. Dit is belangrik om hondjies te monitor indien hulle tekens van siekte toon, en hulle gewigstoename moet gemonitor word, wat 10 persent van die geboortegewig per dag moet wees. Indien nodig, moet aanvullende voeding of kunsmatige grootmaak uitgevoer word.

galactostasis
Dit behels die ophoping en behoud van melk in die melkklier, 'n ander oorsaak van warm, ferm, geswelde en pynlike melkkliere. Anders as mastitis, is galaktostase in borsafskeidings nie besmet nie en is die moeder nie siek nie. Melk word eenvoudig vinniger vervaardig as wat gemaklik in die kliere geberg kan word.

galaktoree
Hierdie toestand word aangebied as laktasie wat nie verband hou met swangerskap en geboorte nie. Dit is die algemeenste kliniese manifestasie van vals hondeswangerskap. Dit kom voor in die fase van die seksuele siklus wat bekend staan ​​as gevorderde regshandiges. Dit is gewoonlik selfbeperkend en het geen behandeling nodig nie.

NEOPLASIAS OF TUMOUR MAMMARIES
Hulle verteenwoordig byna die helfte van alle gewasse by vroulike honde. Dit kom meer gereeld voor by ouer honde met 'n gemiddelde ouderdom van tien jaar. Baie van diegene wat geraak word, is hele vroulike diere of pasiënte wat in die gevorderde leeftyd gekastreer is (ovariohysterectomized). Borsgewasse is skaars by mans en jong diere van albei geslagte. Twee onlangse studies oor groot hondepopulasies het inligting oor die voorkoms gerapporteer.

Borsgewasse is gewoonlik afsonderlike, ferm en nodulêre massas. Hulle kan op enige punt langs die borsketting geleë wees. Die grootte is baie veranderlik, met 'n deursnee wat wissel van 'n paar millimeter tot baie sentimeter. In meer as die helfte van die gevalle word meervoudige kliere aangetas. Hulle kan by die oorvleuelende vel vaskleef, maar is gewoonlik nie aan die onderliggende liggaamswand vas nie. Die kwaadaardige, meer as die goedaardige, is geneig om hulself aan die liggaamswand vas te maak en bedek met geswore vel. As ons baie keer op die tepels van die aangetaste kliere druk, sal ons abnormale afskeidings sien uitkom. Streek limfknope (oksel- of inguinale) kan vergroot word as daar metastase was. Die res van die liggaamlike ondersoek het dikwels nie belangstellings nie. In gevorderde kankertoestande kan daar 'n bewys wees van tumoreksexie.

Die diagnose van borskanker is meer waarskynlik by 'n vroulike geronte met enige vorm van nodule in die melkklier. Excisional biopsie is die metode om die diagnose te bevestig. Sitologiese ondersoek van monsters verkry deur fyn naald aspirasie lewer dikwels dubbelsinnige resultate. Voordat u 'n excisionerende biopsie doen, moet röntgenfoto's op die borskas uitgevoer word om metastases op pulmonale vlak uit te sluit. As dit ontdek word, is die ernstige prognose geregverdig, selfs in die afwesigheid van 'n histopatologiese bevestiging van borsneoplasie. Nadat die besluit geneem is om die diagnose te bereik en die behandeling te doen, moet die algemene gesondheid van die pasiënt en die gewaslas beoordeel word. Kwaadaardige borstumore metastaseer dikwels na streeks- en longknope. Minder gereeld kom lewermetastase voor. Dit kan ook op afgeleë plekke voorkom, maar dit gebeur selde in die afwesigheid van plaaslike of pulmonale limfoglandulêre betrokkenheid. Radiologie en versigtige palpasie is in hierdie gevalle uiters nuttig. Die algemene gesondheid van die pasiënt moet beoordeel word deur 'n volledige bloedtelling, biochemiese profiel en urienanalise.

Kan honde jogurt eet?

(Foto via: soyunperro)

Kan u hond jogurt eet? Of ... Kan jy nie? Die antwoord op hierdie vraag is 'n bietjie ingewikkeld: Hulle kan en hulle kan nie. Moenie bekommerd wees nie! Ons verduidelik dit aan u.

Die eerste ding om in gedagte te hou, is dat honde Hulle kan nie koemelk drink nie. Hoekom? Dit is omdat laktose is skadelik vir u hond, kan jou veroorsaak:

  • diarree
  • kots
  • Parasiete (wurms)
  • Allergiese reaksies

Gelukkig het die jogurt, byna geen laktose nie. Daarbenewens die bakterieë wat dit bevat is verantwoordelik vir die vertering van die vertering van die bietjie laktose wat ek het. Dit alles maak dat dit nie skadelik is vir u hond nie.

Maar ... oog! Dit beteken nie dat alle honde jogurt kan hê nie. Dit is die beste om seker te maak dat u hond se ras geen onverdraagsaamheid het nie.

Kan alle honde jogurt eet? Watter soort?

As u jogurt vir u hond wil gee, moet dit die volgende wees: natuurlik, met of sonder bifidus. Dink nie eens daaraan om yoghurt met geure of suiker of met vrugte te gee nie, verbode!

Van al die jogurt wat die beste vir u hond verkoop word, is die Afgeroomde jogurt met bifidus.

Voordele van jogurt by honde

(Foto via: pinterest)

Jogurt is een van die die meeste aanbevole voedselaanvullings. Dit verskaf kalsium, probiotika, vitamiene en bakterieë (voordelig) aan u troeteldier.

Dink jy dit is nie genoeg nie? Daarbenewens help hulle beheer en instandhouding van die spysverteringstelsel en die gesonde en sterk dermflora.

As u hond a volg antibiotiese behandeling, is dit moontlik dat hierdie die goeie bakterieë van u spysverteringstelsel doodmaak. Die beste opsie is om jogurt by jou kos te voeg.

Ek bedoel As u hond jogurt goed verdra, is dit 'n ideale voedingsaanvulling!

Simptome van 'n swanger hond

U kan twyfel oor 'n moontlike swangerskap, omdat dit nie altyd nodig is wanneer daar bevrugting plaasvind nie, daarom sal dit belangrik wees om die simptome van swangerskap by 'n hond te herken. maar, Hoe weet ek of 'n hond swanger is? Die waarheid is dat daar tydens die swangerskap van 'n hond 'n paar voor die hand liggende simptome is wat daarop dui dat die geboorteproses begin het.

Dit is belangrik om daarop te let dat die swangerskapsimptome van 'n Maltese bichon of die swangerskapsimptome van 'n Yorkshire-terriërhond dieselfde is, maar die simptome van 'n maand oue swanger hond of die simptome van 'n swanger hond wat op die punt is om geboorte te gee. Hulle sal anders wees.

die simptome van 'n swanger teef hulle is:

  • siklus: Oor die algemeen ervaar tewe twee keer per jaar hitte, wat gewoonlik tussen 4 en 13 maande wissel, maar dit is nie 'n betroubare aanduiding nie, want hormonale veranderinge kan dit baie verander. Dit word sterk aanbeveel om aandag te gee aan ander simptome.
  • Buikende maag: ongeveer 30 dae van die swangerskap kan ons veearts deur 'n fisiese ondersoek palpasie van die baarmoeder uitvoer wat die toestand van swangerskap kan bevestig.
  • Tepelstatus: Dit is waarskynlik die mees voor die hand liggende simptoom van swangerskap, aangesien die tepels van die hond in swangerskap in grootte toeneem en meer intens van kleur word.
  • Vaginale afskeiding: Veranderings in die vaginale afskeiding van die dragtige hond kom ook gereeld voor. Ons kan wit of deursigtige vaginale afskeidings waarneem, nooit met bloed, swart of groen nie.
  • gedrag: die gedrag is 'n onbetroubare aanduiding om die hond se swangerskap te bevestig, maar dit is 'n aspek wat ons nie kan ignoreer nie. Dit kan gebeur dat dit abnormaal aktief is, of omgekeerd, baie meer apaties. Dit is gewoonlik dat hy kontak met ander honde, veral mans, verwerp, en dat sy houding teenoor ons meer liefdevol raak as meer arisca. Daar word ook gesoek na die 'nes', dit is wanneer die hond na skaduryke en gemaklike plekke soek om hul toevlug te soek en haar rommel daar te laat kry.
  • braak: ongeveer 35 dae van swangerskap, wanneer die rotasie en onttrekking van die baarmoeder plaasvind, kan die hond sekere ongemak ervaar wat braking insluit.
  • voeding: Die voeding is 'n fundamentele aspek in die swangerskap van die hond, maar hoewel die meerderheid hul eetlus verhoog, verwerp sommige hul gewone voeding heeltemal. In die versorgingsafdeling sal ons baie aandag gee aan hierdie baie belangrike aspek.

As u hond een of meer van hierdie simptome toon, is dit waarskynlik omdat sy inderdaad swanger is en die koms van die hondjies slegs 'n kwessie van tyd is. Hoe kan ons egter weet of 'n vroulike hond met sekerheid swanger is? Ons sal dit hieronder aan u verduidelik.

Hoe kan ons 'n teef se swangerskap bevestig?

Daar is tans geen "swangerskapstoets by honde" wat die swangerskap met 'n urienmonster kan bevestig nie. Dit is dus raadsaam om die swangerskap van die hond te bevestig gaan na ons veearts van vertroue, wie sal ons vertel of u inderdaad swanger is of as dit 'n sielkundige swangerskap is.

Die uitvoering van veeartsenykundige toetse is nie net belangrik vir die bevestiging van swangerskap nie, dit is ook noodsaaklik vir dit verseker dat hondjies lewendig is of dat die moeder 'n goeie gesondheidstoestand het. Hieronder verduidelik ons ​​verskillende swangerskapstoetse by die hond wat u in 'n veeartsenykundige kliniek of hospitaal kan uitvoer:

  • palpasie: Hierdie toets vereis 'n mate van vaardigheid en is waarskynlik die mees ekonomiese metode. Dit is belangrik om daarop te let dat dit nie 100% betroubaar is nie en dat dit geen gesondheidsprobleme by die moeder of die hondjie sal openbaar nie. Dit kan 30 dae na die rit gedoen word.
  • Bloedtoetse: Die teenwoordigheid van 'n hormoon genaamd "relaxin" kan die swangerskap van die hond na 30 of 35 dae van swangerskap bevestig. Hierdie toets toon nie die getal hondjies nie, maar dit kan ons inligting gee oor die ouer se gesondheidstatus.
  • radiografie: X-straaltoetse kan na 45 dae van swangerskap uitgevoer word, maar dit word aanbeveel om dit gedurende die laaste derde van die swangerskap uit te voer, wanneer die risiko vir hondjies minimaal is. Deur middel van 'n x-straal kan ons die aantal hondjies en moontlike misvormings wat hulle ervaar, ken.
  • ultrasonografie: Dit is die mees algemene en aanbevole toets tydens die swangerskap van die hond, aangesien dit die aantal hondjies aandui en ook bevestig dat hulle leef. Dit kan na 25 of 35 dae gedoen word, maar as dit nie volledig gedoen word nie, kan een van die hondjies oor die hoof gesien word.

Hoe weet ek hoeveel weke swangerskap het my hond?

Jou hond is swanger, maar jy weet nie hoeveel weke sy is nie? Moenie bekommerd wees nie, nadat u die bogenoemde toetse gedoen het kan die veearts bepaal ongeveer in watter week van die hond se swangerskap sy is. Dit sal ons help om u in hierdie sensitiewe stadium die nodige sorg te gee.

Sielkundige swangerskap by honde

Alhoewel ons al die bogenoemde simptome waargeneem het, kan dit gebeur dat ons veearts ons sal verras met 'n onverwagte diagnose: 'n sielkundige swangerskap.

Sielkundige swangerskap by vroulike honde is 'n redelik algemene probleem by nie-gesteriliseerde vroulike honde en kan voorkom na 'n mislukte rit of sonder enige rede. Dit is hoofsaaklik as gevolg van a hormonale wanaanpassing en dit kan 'n gesondheidsprobleem vir ons hond verteenwoordig, wat veranderinge in gedrag en melkproduksie sal ervaar, wat kan lei tot 'n borsinfeksie as dit nie reg behandel word nie. In sommige gevalle kan die sielkundige swangerskap ook nodig wees dwelmvoorskrif en in die geval van aanhoudende behandeling, kan die veearts die kastrasie van die hond aanbeveel.

Hoe lank is 'n teef se swangerskap?

Die hond se swangerskap het 'n geskatte tydsduur van 65 daealhoewel dit wissel volgens die grootte, die ervaring van die ouer of ander faktore, is dit 'n taamlik ingewikkelde taak om selfs presies die tyd van aflewering te voorspel, selfs vir die mees ervare veeartse.

In sommige gevalle kan tewe die draagtyd tussen 58 of 63 dae beëindig, maar in ander gevalle kan dit tot 68 en selfs 70 dae vertraag word. Daar is enkele faktore wat die dragtyd beïnvloed, soos rommelgrootte. In die algemeen is daar gewoonlik die geboorte van tewe wat min hondjies verwag, maar diegene wat 'n groter aantal hondjies verwag, is geneig om dit te verleng.

Wanneer word hondjies opgemerk?

Ongeveer die derde week van swangerskap, deur palpasieOns veearts kan swangerskap en die teenwoordigheid van embrio's in die baarmoeder bevestig. Reeds in die agtste week kan ons self sagte hartkloppings in die buik van ons hond uitvoer fetale bewegings Dit sal baie ooglopend wees. Dan kan ons die kleintjies oplet en selfs voel dat hulle beweeg.

Is belangrik tree rustig op en voer hierdie prosedure slegs van tyd tot tyd uit om te voorkom dat die hond angstig voel as hy gedurig gemanipuleer word. Dit is belangrik om van die tien tekens van spanning by die hond te weet om te waarsku as ons te dringend is.

Onthou dat angs en stres die moeder en hondjies direk beïnvloed, wat hul gesondheid en ontwikkeling negatief beïnvloed. Daarbenewens kan lyding onder baie erge toestande tydens hierdie stadium daartoe lei dat hondjies gebore word met 'n geneigdheid tot chroniese spanning en aan gedragsprobleme.

Die swangerskap van die teef week vir week

Sodra die swangerskap van die hond, haar gesondheidstoestand bevestig is, en 'n paar nuuskierighede opgelos het, is dit tyd om week vir week oor die hond se swangerskap te praat. Wat kan ons waarneem in 'n een maand swanger teef? Wat is die gereeldste simptome in elke week? Hoe sal 'n 50 dae swanger teef optree?

Hieronder wys ons hoe dit is die ontwikkeling van swangerskap by 'n hond Week vir week, maar moenie vergeet dat die bevestiging van al die genoemde simptome u nie vrystel om na die veearts te gaan om te verseker dat alles goed gaan nie en dat die swangerskap inderdaad ontwikkel soos dit hoort.

Stadiums van swangerskap van 'n teef

Vervolgens sal ons week na week meer in detail uiteensit hoe die stadiums van 'n hond se swangerskap is:

  • bevrugting: Die saamwees tussen twee honde word voor ovulasie uitgevoer en duur ongeveer 15 of 25 minute. Tydens die rit ejakuleer die mannetjie tot twee keer. Daarna bly die honde vas totdat die mannetjie 'n derde ejakulasie van die saad in die wyfie van die wyfie uitvoer. Uiteindelik vind die dekompressie van die groot gloeilamp plaas en hulle skei van mekaar. Na samesmelting beweeg die semen van die hond en wag dat die hond ovuleer sodat die bevrugting van die eiers plaasvind.
  • Eerste week (0-7 dae): sodra die ovules bevrug is, begin hulle verdeel in 'n proses genaamd "meiose". Gedurende die eerste week van swangerskap sal ons geen ooglopende simptome van swangerskap waarneem nie, aangesien die selle verdeel en die swangerskap in die baarmoeder begin het.
  • Tweede week (8-14 dae): op hierdie stadium gaan die vroulike geslagselle voort om te verdeel en, soos in die vorige week, sal ons geen merkbare verandering kan opmerk nie, afgesien van ongewone gedragsveranderings.
  • Derde week (15-21 dae): teen die derde week word die bevrugte en verdeelde ovules in die baarmoeder van die hond ingeplant, wat bultjies van tussen 0,8 en 1 cm veroorsaak. Hierdie "klonte" sal hondjies word, en in werklikheid kon u al klein figure sien. Op die oomblik kan ons na ons veearts gaan om 'n bloedtoets uit te voer en die ouer se goeie gesondheid te verseker.
  • Vierde week (22-28 dae): Die embrio's ontwikkel al baie stadig in die hond. In hierdie week meet hulle reeds tussen 2 en 3 sentimeter, wat moontlik is om abdominale palpasie uit te voer, en sommige van die bogenoemde simptome word ook waargeneem, soos borsvergroting of vaginale afskeiding. Klein hondjies het reeds 'n ruggraat.
  • Vyfde week (29-35 dae): teen die vyfde week het die embrio's hul grootte toegeneem, ongeveer 5 sentimeter, en hulle begin vinniger ontwikkel. Dit is tyd om te begin let op die voeding en ander versorging van die ouer, daarom beveel ons aan dat u na die veearts gaan om advies te ontvang en die eerste ultraklank uit te voer.
  • Sesde week (36-42 dae): in die rigting van die sesde week is die begin van die beenkwalifikasie, wat 'n X-straal moontlik maak wat die presiese aantal hondjies aandui wat op pad is. Dit is ook moontlik om deur auskultasie na hulle te luister. Die embrio's oorskry reeds 6 of 7 sentimeter en as gevolg daarvan word die buik van die hond groter en groter. Dit is tyd om ons ouers se nes voor te berei en aan te hou om na hul sorg te kyk.
  • Sewende week (43-49 dae): teen die sewende week het die hondjies alreeds die grootte bereik wat hulle tydens die bevalling sal hê, en ons sal sien dat die borste reeds melk het. Dit is ook moontlik dat die hond die voedselinname begin afneem. Dit word sterk aanbeveel om hierdie week die x-straal te doen, aangesien ons makliker probleme met die bevalling kan voorspel.
  • Agste week (50-57 dae): op hierdie tydstip word die kondisionering van die nes belangriker, aangesien die wyfie baie meer konstant daar sal skuil. Ons moet 'n voldoende temperatuur verseker, sowel as om voedsel en water binne bereik te hou. Fetale bewegings is duidelik aan te raak en melk sal natuurlik begin vloei. Solank ons ​​nie 'n onnodige spanning op die hond veroorsaak nie, kan ons bad om te verseker dat die afleweringstyd so higiënies moontlik is. As ons egter senuweeagtigheid opmerk, gebruik ons ​​'n droë-sjampoe.
  • Negende week (58-65 dae): Die bevallingstyd nader en die hondjies is opgelei en gereed om gebore te word. Dit is baie belangrik om ruimte vir die hond te laat, aangesien sy op die oomblik in die nes sal begin wegkruip en effens versteur sal wees. U kan kontraksies ervaar, onwillekeurige urinering, vaginale afskeidings, bewing en braking. Dit is tyd om 'n 24-uur-noodveearts byderhand te hê, wat tuis verskuif kan word, aangesien sommige geboorteprobleme baie ernstig kan wees en die lewe van die hond en die kinders in gevaar kan stel. .

Vervolgens sal ons op 'n algemene manier verduidelik wat die versorging is tydens die swangerskap van 'n teef, maar ons sal ook vir u wys hoe die bevalling is, wat is die gereeldste probleme na die geboorte en baie ander nuuskierighede wat u nie kan misloop as u hond swanger is nie.

Gedrag van 'n swanger hond

Dit is noodsaaklik om aandag te gee aan die gedrag van 'n swanger hond, want ons moet weet dat spanning of angs kan veroorsaak ernstige ontwikkelingseffekte van die hondjies, wat ook die karakter van die honde in hul volwasse stadium kan kondisioneer. Om die nodige sorg te gee en gedragsprobleme te voorkom, is dus belangrik om te weet hoe 'n swanger hond se gedrag sal wees.

Ons moet weet dat daar op hierdie stadium 'n progressiewe sosiale isolasie, waarin die hond meer tyd sal spandeer om alleen in haar paridera te wees, veral in die dae voor die geboorte. Probeer ideaal om 'n normale roetine van stap, toegeneentheid en speletjies te handhaaf, altyd aangepas by u toestand.

As ons oorvloedige tekens van kalmte waarneem as ons met haar in gesprek tree, of sy kontak met ons verwerp, sal ons dit toelaat, met die hond toesig hou sonder om in te gryp. In geen geval sal ons meer spanning of angs opwek as wat nodig is nie.

Dit kan ook gebeur dat die hond wys aggressiwiteit teenoor ander diere en selfs teenoor ons, deur die gegrom of die nasien. Alhoewel dit ongewenste gedrag is, moet ons ook weet dat dit gereeld voorkom. In geen geval sal ons haar skel of straf nie, maar ons sal probeer om al die gedrag te vermy wat 'n slegte reaksie kan veroorsaak. In die ernstigste gevalle is dit raadsaam om met a. Te konsulteer etoloog of hondopvoeder gespesialiseerd in gedragsmodifikasie, maar in geen geval moet ons riglyne sonder voorafkennis toepas nie.

Dragtige tewe benodig konstante aandag en sorg deur hul tutors, hoofsaaklik verwant aan kos en gemak. Dit is altyd raadsaam gaan na die veearts om ons tydens hierdie proses te begelei, aangesien elke swangerskap uniek is en elke ouer sekere spesiale aandag nodig het om goeie gesondheid en die regte ontwikkeling van fetusse te verseker.

Voed 'n dragtige teef

Die voeding van 'n dragtige hond is 'n fundamentele aspek wat die goeie gesondheidstoestand van die moeder en 'n optimale ontwikkeling van die fetusse waarborg. Moenie vergeet dat hulle deur die plasenta wei nie. Volg dus die onderstaande advies om te verseker dat u swanger hond die beste lewensgehalte en die nodige versorging geniet:

Tot die vyfde of sesde week van swangerskap sal die hond nie aansienlik begin gewig optel nie. Op hierdie stadium moet ons dit voed soos voor die swangerskap, om oorgewig te voorkom, wat die swangerskap baie negatief kan beïnvloed en probleme met die bevalling kan veroorsaak. Die hond sal voortgaan om haar staptogte en speletjies soos elke dag te geniet. Die simptome van swangerskap sal binnekort opdaag.

Van die 36 of 42 dae swangerskap dit is wanneer ons die voer van die hond, altyd volgens veeartsenykundige voorskrif, moet verander na a Ek dink vir hondjies of "hondjie"Van toe af moet ons die voedingsdosis elke week met 5% verhoog. Onthou dat u die hondjies ook binne moet voer.

Veral as u abnormaliteite in die ontlasting van die hond of 'n mate van onwilligheid tydens die ete waarneem, kan u blikkies nat kos, spysverteringskanale voer en selfs op tuisgemaakte diëte wed, solank u aanhou om die voer vir hondjies aan te bied. Om u eetlus te stimuleer is noodsaaklik, sowel as hidrasie, dus u moet nooit 'n bak vars, skoon water mis nie.

In die laaste fase van swangerskap het die hond al hoe minder ruimte in haar liggaam om die kos te huisves. Dit kan interessant wees om 'n kleiner hoeveelheid kos aan te bied, maar verhoog die aantal skote en vul dit voortdurend aan om aan te hou voed. Dit is egter baie algemeen vir die dragtige hond. ophou eet in die dae voor die bevalling.

Sodra die hondjies gebore is, sal ons voortgaan om die hond met voer vir hondjies te voed, maar afhangend van u melkproduksie kan ons veearts 'n spesiale formule aanbeveel of nie.

Hier is 6 basiese wenke vir die voeding van 'n swanger hond:

  1. Gedurende die eerste fase van die swangerskap moet die hond eet soos voor die swangerskap.
  2. In geval van naarheid, verdeel u skote in verskillende porsies.
  3. Raadpleeg u veearts oor die opsie om voedingsaanvullings in die eerste fase aan te bied.
  4. Vermy oorgewig en vetsug by swanger honde.
  5. Moenie enige tipe medikasie aan 'n swanger hond toedien nie, raadpleeg u veearts.
  6. Bel u veearts wanneer u ongewone simptome opmerk.

Aktiwiteite, oefening en ander versorging

Gedurende die eerste weke van swangerskap sal die hond voortgaan om 'n oefen roetine en stap heeltemal normaal Kan 'n swanger hond oefen? Die antwoord is ja, maar neem altyd sekere voorsorgmaatreëls. Ongeveer die vyfde of sesde week sal ons begin met die vermindering van fisieke oefening, en ons sal wed op ander rustiger aktiwiteite in die huis, terwyl ons op die gewone manier gaan stap.

Die badkamer is ook 'n belangrike faktor wat u moet oorweeg. Kan u 'n swanger teef bad? Soos u al voorheen gesê het, is dit raadsaam om dit teen die einde van die swangerskap te doen, om seker te maak dat die geboorte so bevredigend moontlik is tydens geboorte.

En wat van die inenting en ontwurmingsroetines van 'n swanger hond? Nie al die produkte wat ons in die mark vind, is geskik gedurende die swangerskapperiode nie, maar dit is 'n noodsaaklike proses, want ons moet toesien dat hondjies nie 'n besmetting opdoen sodra hulle gebore word nie. Die raadsaamste ding is om na die veearts te gaan kyk wanneer die tyd reg is en watter produkte ons moet gebruik.

Toegewing en emosionele sorg is ook noodsaaklik. Moenie vergeet om tyd saam met u hond te spandeer om te verseker dat hy dit doen nie emosionele toestand is positief en stabiel, wat 'n goeie swangerskapontwikkeling sal verseker by die afwesigheid van gedragsprobleme.

Nest of paridera vir honde

In die mark vind u 'n paar vierkantige strukture wat genoem word "Jonging" waarvan die prys tussen 50 en 300 euro kan wissel. Dit staan ​​veral uit as hulle silinders of plate het wat die hondjies verpletter en gewoonlik van buite af geïsoleer is.

Die paridera moet in 'n geïsoleerde kamer geplaas word, ver van mense of ander honde, maar moet ook met 'n matras of kussing en 'n paar komberse gehuisves word. Om vuil te voorkom, kan ons 'n rubber of enige ander plastiekoppervlak daarop plaas, veral nuttig na die geboorte. Die paridera moet natuurlike lig en 'n aangename temperatuur hê, en moet weg van lugstrome of direkte sonlig wees. Die hond sal dae voor geboorte in die paridera of "nes" wil wees.

Die geboorte van 'n teef

Geboorte is die mees verwagte oomblik van die swangerskap van die hond en waarskynlik die een wat meer twyfel opwek. As u veearts enige risiko uitgesluit het en nie 'n C-afdeling benodig nie, kan u hond tuis geboorte kry, anders moet u dringend na die veeartsenykliniek gaan as u die eerste geboortesimptome waarneem.

Bevalling is 'n ingewikkelde tyd vir die hond en jy moet laat haarself bestuur haar senuweeagtigheid en angs, vermy om haar te manipuleer of haar te dwing om alles te doen wat sy nie wil hê nie. Begelei haar saggies na die kamer van die paridera as sy nie reeds daarheen gegaan het nie. Selfs as u nie wil ingryp nie, is dit belangrik dat u op 'n veilige afstand bly om te verseker dat alles goed gaan. Onthou om die veearts noodnommer in geval enige komplikasie ontstaan.

Vrae en antwoorde

Wanneer kan ek my hond kruis? Hoe lank duur die swangerskap? Moet ek haar op 'n spesiale manier tydens swangerskap voed? In hierdie verslag gee ons antwoord op die vrae wat gereeld gevra word oor die hitte, swangerskap en bevalling van vroulike honde. Let op die advies van die samewerkende veearts van facilisimo.com.

My hond is in die hitte en ek weet nie wanneer dit beter is om haar te paar nie.

Die optimale vrugbaarheidstyd is vasgestel ongeveer tussen dae 4 en 7 na die LH-piek. Verskeie metodes kan gebruik word om die vrugbare periode en die geskikste bedekkingstyd akkuraat te bepaal (vaginale sitologie, bepaling van plasmakonsentrasies van sommige hormone). Op 'n minder tegniese vlak word die eerste dae na bloeding die beste bespreek. Raadpleeg u veearts.

Wat is die manier om 'n swangerskapsdiagnose te maak? Hoe weet u of 'n hond swanger is?

Fisiese veranderinge: 'n dun vulva-afskeiding word gewoonlik gesien by dragtige honde 'n maand na paring, die tepels begin pienk word en regop staan. Vanaf dag 35 sien ons 'n aansienlike toename in u liggaamsgewig. Abdominale palpasie: die optimale tyd om dit te doen is 1 maand na ry (90% betroubaarheid). X-strale: dit is nie betroubaar tot op dag 45 nie, maar voordat ons 'n paar radiologiese veranderinge kan waarneem. Ecografías: el momento ideal para realizarlo es de un mes tras la última monta. Test endocrinos. Te aconsejaríamos que visitaras a tu veterinario para que haga todas las pruebas necesarias para confirmar el diagnóstico.

¿Cómo se cuál es el dia preciso para aparearse? Mi perra está en celo, tengo un perro macho y han estado juntos tres días, pero lo raro es que desde el tercer día, le introduce el miembro y lo saca enseguida, ¿por qué ocurre eso? Me han dicho que desde el momento que deja de sangrar la perra pueden aparearse.

Efectivamente, lo que tu crees es cierto, normalmente ocurre así, pero cuando no es, se deben hacer algunas pruebas médicas, como puede ser medir niveles hormonales y hacer frotis vaginales para observarlos al microscópio. De todas formas no siempre la causa tiene que estar en la hembra, puede también ser el macho. En el caso concreto que describes, dices que hay penetración, pero enseguida se baja el macho, con lo que es fácil pensar o que el macho se inexperto, que tenga dolor al penetrar o alguna otra disfunción. Creo que deberías consultar un veterinario, que valore a quién revisar.

¿Cuánto tiempo dura el embarazo, o gestación, de una perra?

La duración media de la gestación en la perra es de 63 días, con una variación de 56-72 días si se calcula desde el día de la primera monta.

¿Qué alimentación debo darle a mi perra mientras esté preñada? ¿Hay que darle el mismo pienso de siempre?

Si está gestante dale un pienso de gama alta o incluso uno de cachorro junto con suplementos de calcio y hierro.

¿Qué puedo darle a mi perrita para que ya no tenga más cachorros? Me gustaría que fuera algo que no le hiciera ningún tipo de daño.

Puedes consultar con tu veterinario las distintas opciones. Si no quieres hacerle una ovariohisterectomía o una ligadura de trompas (la mejor opción si estás segura de que no quieres que vuelva a criar), puedes recurrir a un fármaco inyectable que nos evita los celos, pero, cualquier producto de estas características no es recomendable usarlo durante mucho tiempo. Comentalo con tu veterinario, él te aconsejará.

Tengo una perrita de seis años y me gustaría saber si es conveniente cruzarla o ya no. En caso negativo, ¿cuál es el paso siguiente que debo tomar?

No es necesario que tu perra críe. Dependiendo de su raza, con seis años puede ser bastante mayor. Como el hecho de criar no representa ninguna ventaja para ella, puedes evitarlo perfectamente. Lo ideal es practicar una Ovariohisterectomia. Deberías consultar con tu veterinario sobre las distintas alternativas que tienes y que te aconseje lo mejor en tu caso.

Mi perrita está a punto de tener sus cachorros y quisiera saber si es necesario darle un complemento vitamínico, ya que a veces no quiere comer.

Durante una gestación siempre es necesario complementar la dieta de la hembra con Hierro y Calcio y, si fuera necesario, un aporte vitamínico. Acude a tu veterinario para que te aconseje sobre ello y puedas empezar a darle el tratamiento.

¿Es verdad que si a las perras no se les cruza a una cierta edad mueren de tumores?

No es cierto que las perras mueran de tumores si no se las cruzan, es totalmente falso. No existe relación alguna entre cruzar a una hembra y la posibilidad de que desarrolle tumores. Sí existe una relación bien estudiada entre la reducción de la incidencia de tumores de mama con la ovariohisterectomia temprana de nuestra perra, cuanto antes la ovariohisterectomizemos menos posibilidades de padecer un tumor de mama (lo mejor sería después del primer celo o poco antes de éste).

¿Qué preparado les puedo dar a los perritos recién nacidos, ya que la madre no les abastece?

Lo mejor para los cachorros es la leche materna, si tu perra ha tenido muchos y no tiene suficiente leche para todos puedes intentar suplementar su alimentación con leche para cachorros de venta en tiendas de animales y clínicas veterinarias. A partir de las 4 semanas puedes prepararles papillas de cachorro y a las 6 semanas ya podrán comer pienso remojado con agua o con leche descremada.

Quisiera esterilizar a mi perrita, pero. ¿es verdad que su conducta cambia negativamente si nunca han tenido cría?, ¿una perra esterilizada entra en celo?, ¿a qué edad es más conveniente esterilizarla?

La conducta de una perra no cambia en función de si cría o no. No está demostrado que la gestación sea beneficioso para el comportamiento de nuestro animal, por el contrario, sí está demostrado que cuanto antes se ovariohisterectomiza a una perra menor es la incidencia de cáncer de mama ( la perra es un animal doméstico con elevada incidencia de cáncer de mama y si operamos a la hembra antes del primer celo o después de este podemos disminuir en un alto porcentaje la posibilidad de que en un futuro pueda padecer esta patología). Si el método de esterilización es una ovariohisterectomia , tu perra no tendrá más celos pues se le habrán extirpado los ovarios, si sólo sacamos la matriz tú perra sí seguirá teniendo el celo, siempre es más recomendable una Ovariohisterectomía. La edad óptima para operarla estará justo antes del primer celo o entre le 1º y el 2º celo.

Quisiera saber cuanto tiempo debo esperar para bañar a mi perrita después de que haya tenido a sus cachorros.

Cuanto más esperes para bañar a la perra después del parto, mejor. Deja pasar como mínimo una semana, pero piensa que tras bañarla, rápidamente volverá a ensuciarse, seguirá teniendo pérdidas vaginales, y cachorros chupándole constantemente.

Me gustaría saber si es recomendable dar a los cachorros otra clase de leche aparte de la que les da su mama, qué tipo de leche sería y a qué edad.

Si tu perra esta bien de salud y el número de cachorros no es excesivo, no es necesario, suplementar a los cachorros, hasta que no tengan de cuatro a seis semanas, que será ya con papillas de crecimiento.

¿Cuándo debo desparasitar a los cachorros y a mi perrita, teniendo en cuenta que esta amamantando asus cahorros?

Si no desparasitaste a la madre justo antes de la gestación, o durante, te recomendaría que desparasitaras ya a los quince días de vida. Puedes hacerlo con infinidad de productos, por ejemplo que lleven mebendazol, fenbendazol, praziquantel, etc.

Material necesario para el parto

A continuación te mostramos algunas cosas que debes tener preparadas en el momento del parto, para asegurar que los niveles de higiene son los adecuados y que puedes gestionar cualquier problema sin nerviosismo:

  • Periódicos para cubrir el suelo de la paridera
  • Toallas secas y limpias para limpiar a los cachorros
  • Papel de cocina para limpiar el suelo si fuese necesario
  • Termómetro para tomar la temperatura a la progenitora
  • Hilo dental para atar los cordones umbilicales
  • Tijeras estériles para cortar los cordones umbilicales
  • Bolsa de agua caliente para poder asegurar la temperatura de los cachorros
  • Yodo para limpiar el corte del cordón umbilical
  • Una balanza para pesar a todos los pequeños
  • Una libreta para anotar el peso y otros detalles de los cachorros

Señales de que el parto de la perra se acerca

¿Cómo sabremos exactamente que ha llegado el momento? ¿Qué debemos esperar del momento del parto? Existen algunas señales que hacen evidente que el momento del nacimiento de los cachorros se acerca, por ese motivo, debes conocerlos todos.

die síntomas de parto en la perra más evidentes:

  • Las perras experimentadas suelen empezar a producir mucha leche 48 o 24 horas antes del parto, mientras que las perras primerizas alrededor de los 7 o 10 días previos al parto.
  • Una perra a punto de parir trata de esconderse constantemente en su paridera, dejémosle espacio.
  • Pueden aparecer temblores, vómitos y orina.
  • Observaremos contracciones abdominales y uterinas, cada 5 o 15 minutos.
  • La perra expulsará una secreción mucosa-sanguinolienta, por ese motivo, si tu perra está preñada y bota mucosidad con sangre o algo parecido a "flujo marrón", no te asustes, es que el parto se acerca.
  • El comportamiento de la perra en este momento se verá muy alterado.
  • Descenso de la temperatura corporal entre 1 y 2ºC que podemos saber tomando la temperatura a la perra

¿Cómo es el parto de una perra?

Especialmente si te encuentras ante el parto de una perra primeriza, necesitas algunos consejos para saber si todo marcha bien. Debes saber que el parto de la perra puede durar hasta 4 horas y que el tiempo de descanso entre feto y feto puede alargarse desde 30 minutos hasta 2 horas, aunque no es lo más habitual. Una señal de que algo no marcha bien es que la perra tenga contracciones y que no expulse en mucho rato a ningún cachorro.

Daar is tres fases del parto en la perra:

  1. Relajación o dilatación del útero: de 4 a 24 horas de duración. La hembra se prepara para expulsar a los cachorros. Es un momento de inquietud y nerviosismo. La vulva se agranda e incluso puede secretar algunos líquidos.
  2. Expulsión de las crías: cuando las contracciones se empiezan a volver intensas y tienen una duración de al menos 60 segundos debemos estar muy relajados y estar atentos pues el momento del nacimiento está al caer. Observaremos como se lame la zona genital. Las contracciones serán cada vez más fuertes hasta que el primer cachorro es expulsado del cuerpo (sigue unido por el cordón umbilical a la placenta). El resto de cachorros van a seguirle de acuerdo a pequeños intervalos de tiempo. Por lo general el parto suele durar unas 2 horas aunque se puede alargar considerablemente si se trata de una camada muy grande. La hembra va a lamer a los cachorros para estimularlos mientras les corta el cordón umbilical. Son muy pocos los casos en los que no lo hace, si observas que no tiene fuerzas o no lleva a cabo esta tarea hazlo tú mismo. Recuerda que debes contar a los cachorros para saber que todos están fuera según los resultados de la radiografía.
  3. Expulsión de la placenta: durante el parto, cada cachorro nace envuelto en una placenta, en cada una de estas ocasiones la perra la rompe para dejar respirar al cachorro y posteriormente se la come, pues el valor nutritivo es muy alto. Si observas que no rompe la placenta, hazlo tú mismo, sino los cachorros podrían morir. Además, te aconsejamos que si la placenta expulsada es demasiado grande no dejes a tu perra que se la coma, puede conllevar problemas digestivos.

El trabajo de parto y el parto en perros se divide en 3 etapas. La etapa I dura de 12 a 24 horas. Durante esta etapa comienzan las contracciones uterinas, pero no son visibles externamente. El cuello uterino también comienza a dilatarse. Durante la Etapa II, se pueden ver contracciones abdominales y se entregan los cachorros. Los cachorros generalmente se entregan a intervalos de 1 a 2 horas, pero eso puede variar considerablemente. La etapa II puede durar hasta 24 horas. La etapa III se define como la administración de la placenta. Los perros generalmente alternan entre las etapas II y III hasta que se completa la entrega.

Problemas del parto

Podemos afirmar que en la mayoría de casos no suelen existir riesgos en el parto, aún así y por este motivo precisamente, te hemos recomendado durante todo el artículo que acudas de forma periódica al veterinario durante el embarazo, pues el profesional mediante la realización de distintas pruebas te indicará si tu perra embarazada puede parir en casa sin ningún problema o bien requerirá una atención especializada.

Si observas alguno de los problemas en el parto de la perra que te mostramos a continuación llama al veterinario de urgencia sin demora alguna:

  • Ausencia de contracciones uterinas
  • Contracciones uterinas sin nacimiento
  • Hemorragia
  • Aborto
  • Atasco de los fetos
  • Retención de la placenta
  • Muerte fetal
  • Momificación

Algunos consejos para los 3 problemas más comunes:

  1. Atasco de un cachorro: Si observamos un pequeño cachorro atascado en el canal de parto nunca tiraremos de él, le deberemos hacer girar en sentido de las agujas del reloj para fomentar la obertura de la vagina.
  2. La perra no consigue cortar el cordón umbilical: Lo cortaremos con tijeras nosotros mismos, después haremos un nudo.
  3. Un cachorro no respira: Le abriremos la boca y le practicaremos respiración artificial, además le masajearemos la región del tórax enérgicamente y aportando calor sin hacerle daño. Agítalo un poco mientras le sujetas la cabeza con cuidado. Debemos tener mucha precaución y conocer al detalle la reanimación de cachorros recién nacidos antes del parto.

Postparto de la perra

Si tu perra ha parido a tus perros mediante cesárea, deberás prestar especial atención a los cuidados de una perra después de una cesárea, para evitar que los puntos puedan abrirse y asegurar que las heridas cicatrizan de forma adecuada. Precisamente cuando la perra pasa por una cesárea puede ocurrir que rechace a los cachorros.

Recuerda que los cachorros dependen totalmente de su progenitora, tanto para recibir alimento como para regular la temperatura corporal. Su leche es importantíssima pues les inmuniza de enfermedades varias que puedan existir en el ambiente mediante una sustancia denominada "calostro". Como te hemos comentado anteriormente, si observas que no los lame o los alimenta deberás hacerlo tú mismo siguiendo los consejos de ExpertoAnimal sobre cómo alimentar a un cachorro recién nacido.

Envuélvelos en toallas de algodón y los ubicaremos a todos en un mismo entorno pequeño y caliente. Si tu perra no les ofrece de mamar le aportarás la leche que hayas adquirido en la tienda para mascotas, siempre en dosis pequeñas y siendo muy cuidadoso. Llama a tu veterinario de confianza y pídele consejo.

As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan El embarazo de la perra semana a semana, te recomendamos que entres en nuestra sección de Gestación.

¿Cuándo darle yogur a tu perro? ¿Como darle yogur?

En este sentido, lo primero a tener en cuenta es que las recomendaciones, ¡son orientativas! Normalmente suele ser una cucharada para perros de raza pequeñaen medio yogur para los perros de raza grande. ¿Con cuanta frecuencia? 3/4 veces por semana.

Si quieres darle yogur, se lo puedes dar solo, o mezclándolo con su comida habitual.

(Foto via: azvets)

¿Debo tener alguna precaución a la hora de dar yogur a mi perro?

Si nunca le has dado yogur a tu perro, ¡prueba con una cucharada pequeña! Además espera 24 horas para ver cómo le sienta.

¿Tu mascota tiene diarrea, vómitos o algo anormal? ¡En ese caso, puede ser intolerante a la lactosa! Llévale al veterinario para descartar cualquier otro problema.

En un caso normal, si le das una cucharada a tu perro, ¡no pasará nada! No obstante…¡Mejor prevenir que curar! ¿Verdad?

El flujo en las perras

Antes de explicar por qué una perra tiene flujo transparente, hablaremos de los flujos que se pueden presentar en las perras de manera habitual. Son los siguientes:

  • Flujo rosáceo: esta coloración es típica del inicio delciclo estral y varía entre tonos rosa claro, sandía, rosa oscuro e incluso amarillento.
  • Flujo sanguinolento: más que flujo se trataría de una secreción más o menos espesa, con mal olor y pus, que suele indicar una piómetra de tipo abierto, salvo que la perra se encuentre en celo, caso en el que el sangrado sería normal, o acabe de parir. En este caso se correspondería con los loquios.
  • Flujo verde: si se produce durante el parto indica el desprendimiento de alguna placenta y debería seguirse del nacimiento de un cachorro en unos minutos. Si no es así, requiere atención veterinaria, ya que esta coloración de flujo fuera de este momento puede indicarnos infeksie.
  • Flujo blanco: suele relacionarse con la presencia de alguna infección, como veremos en siguientes apartados. Puede adoptar también una coloración amarillenta o verdosa.
  • Flujo transparente: generalmente un flujo claro y limpio formará parte de las secreciones vaginales habituales pero veremos con más detalle por qué una perra tiene flujo transparente en los siguientes apartados.

¿Por qué mi perra tiene flujo blanco?

Antes de explicar por qué una perra tiene flujo transparente, comentaremos qué causas pueden explicar que tenga flujo blanco. Como hemos mencionado, este tipo de secreción suele relacionarse con una infección, como la producida por una piómetra (infección uterina) o una infección de matriz. Por ello, es fundamental acudir con rapidez al veterinario para realizar pruebas, llegar a un diagnóstico y tratar, puesto que no actuar con rapidez puede suponer el fallecimiento de la perra en estos casos.

Otra posible causa es la vaginitis, una inflamación de la vagina, aunque esta no siempre implica infección. La vaginitis en perras adultas puede deberse a una malformación de la vagina, un virus transmitido durante el apareamiento, un hongo, etc. Al inicio, la secreción vaginal puede ser clara pero mostrarse purulenta si se produce infección. Veremos, además, que la perra se lame la vulva y, si tiene pelo alrededor, este puede estar manchado. Es una patología dolorosa y, por ello, puede que el veterinario tenga que sedar a la perra para poder examinarla. Requiere tratamiento para evitar que se complique y afecte al útero o a la vejiga. También existe una vaginitis juvenil que afecta a perras menores de un año. Aunque es habitual que no produzca sintomatología, puede observarse, en ocasiones, una secreción blanquecina.

Un caso no patológico que explica por qué una perra suelta líquido blanco o transparente por la vulva se da después de la monta y se produce por la salida de esperma que ha quedado en la vagina. Esto ocurriría durante las primeras 24 horas tras el apareamiento. Si la perra está en celo y no queremos que tenga cachorros debemos acudir rápidamente a nuestro veterinario. Se recomienda la ovariohisterectomía y revisar el siguiente artículo con nuestros consejos: "No quiero que mi perra tenga cachorros - Cómo evitarlo".

¿Por qué mi perra tiene flujo transparente?

La explicación por la que una perra tiene flujo transparente sin que se acompañe de otros síntomas puede ser una secreción vaginal normal pero, en ocasiones, puede estar indicándonos una pérdida gestacional en fases tempranas del embarazo. Los embriones ni siquiera llegan a implantarse por algún problema de la perra o por defectos genéticos de los cachorros. Si una perra está preñada pero ni engorda ni culmina con un parto puede que se encuentre en esta situación.

La reabsorción fetal sucede hasta los 40 días de gestación, aproximadamente. Es en estos casos en los que la perra podría presentar una secreción vaginal clara, aunque también podría tener sangre o pus. Además, la perra puede verse molesta, con fiebre o rechazando la comida, aunque si esta reabsorción se produce en los inicios de la gestación no habrá ningún síntoma. Si la muerte fetal se lleva a cabo en una gestación más avanzada, en vez de secreción clara veremos una hemorragia vaginal acompañada de tejido.

Mi perra está embarazada y tiene flujo transparente

Si una perra tiene flujo transparente y está embarazada es normal que nos preocupemos aunque, sin otra sintomatología, lo habitual es que se trate de secreción vaginal normal. En cambio, en el embarazo y en el parto debemos consultar con nuestro veterinario inmediatamente si observamos cualquier flujo o secreción purulenta, que puede indicar infección, verdosa, que señala un desprendimiento de placenta, o hemorrágica, ya que la perra podría estar padeciendo un sangrado.

Por otro lado, un líquido amarillento durante el parto se corresponderá, probablemente, con la rotura de unabolsa amniótica. Eso sí, un cachorro debería nacer en cuestión de minutos. Para saber identificar los síntomas de una perra que va a parir, consulta este artículo.

Otras causas de secreción vaginal en perras

Una perra que tiene flujo transparente o mucoso puede estar sufriendo algún tumor vaginal o vulvar, que son más comunes en hembras enteras de edad avanzada. Además de secreción podemos ver síntomas como hemorragia vaginal, lamido excesivo de la zona, aumento en la frecuencia de la micción e incluso puede verse una masa saliendo de la vagina. Suelen ser tumores benignos y pueden operarse.

Hierdie artikel is suiwer informatief; op ExpertAnimal.com het ons geen mag om veeartsenykundige behandelings voor te skryf of om enige vorm van diagnose te maak nie. Ons nooi u uit om u troeteldier na die veearts te neem indien hy enige toestand of ongemak ervaar.

As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Mi perra tiene flujo transparente - Causas principales, te recomendamos que entres en nuestra sección de Enfermedades del sistema reproductor.

Video: What Does Chest Pain Mean. Seven Causes Of Chest Pain (Augustus 2022).

Pin
Send
Share
Send
Send